köylü
Turski
[uredi]Izgovor
[uredi]- IPA: [kœjˈly]
- Hifenacija: köy-lü
Etimologija
[uredi]Imenica
[uredi]köylü (akuzativ köylüyü, množina köylüler)
Deklinacija
[uredi]Deklinacija: köylü
Jednina (tekil) | Množina (çoğul) | |
---|---|---|
Nominativ (yalın) | köylü | köylüler |
Akuzativ (belirtme) | köylüyü | köylüleri |
Dativ (yönelme) | köylüye | köylülere |
Lokativ (bulunma) | köylüde | köylülerde |
Ablativ (ayrılma) | köylüden | köylülerden |
Genitiv* (tamlayan) | köylünün | köylülerin |
Instrumental* (vasıta) | köylüyle | köylülerle |
* Genitiv i instrumental ne smatraju se padežima u turskoj gramatici
S prisvojnim zamjenicama
* Genitiv i instrumental ne smatraju se padežima u turskoj gramatici