Ankaralı
Turski
[uredi]Izgovor
[uredi]- IPA: [ɑnkɑɾɑˈɫɯ]
- Hifenacija: An-ka-ra-lı
Etimologija
[uredi]Vlastita imenica
[uredi]Ankaralı (akuzativ Ankaralıyı, množina Ankaralılar)
Deklinacija
[uredi]Deklinacija: Ankaralı
Jednina (tekil) | Množina (çoğul) | |
---|---|---|
Nominativ (yalın) | Ankaralı | Ankaralılar |
Akuzativ (belirtme) | Ankaralıyı | Ankaralıları |
Dativ (yönelme) | Ankaralıya | Ankaralılara |
Lokativ (bulunma) | Ankaralıda | Ankaralılarda |
Ablativ (ayrılma) | Ankaralıdan | Ankaralılardan |
Genitiv* (tamlayan) | Ankaralının | Ankaralıların |
Instrumental* (vasıta) | Ankaralıyla | Ankaralılarla |
* Genitiv i instrumental ne smatraju se padežima u turskoj gramatici
S prisvojnim zamjenicama
* Genitiv i instrumental ne smatraju se padežima u turskoj gramatici